Ορχομενός

Ο Ορχομενός είναι αρχαία βοιωτική πόλη, δυτικά της λίμνης Κωπαΐδας.

Περιτριγυρίζεται από βαµβακοχώραφα, µποστάνια και λαχανόκηπους. Απέχει 12 χλµ ΒΑ από τη Λιβαδειά και έχει 5.525 κατοίκους.

Είχε χτιστεί από τους προϊστορικούς ακόμα χρόνους, αλλά τη μεγαλύτερη ακμή γνώρισε, όταν έγινε έδρα του πολιτισμού των Μινυών (στην κρητομυκηναϊκή εποχή). Σύμφωνα με την παράδοση, ιδρυτής της υπήρξε ο Μινύας.

Η ανάμνηση της πολιτιστικής της αίγλης κατά τη μυκηναϊκή εποχή παρέμεινε ζωηρή μέχρι την εποχή του Ομήρου, ο οποίος δεν παραλείπει να εξυμνήσει στην Ιλιάδα τα αμύθητα πλούτη της, παραβάλλοντάς τα με εκείνα των αιγυπτιακών Θηβών.

Ο βοιωτικός Ορχοµενός ονοµάστηκε «Μινύειος» από το γιο του βασιλιά Μινύα Ορχοµενό. Ήταν έδρα του κράτους των Μινυών και ο Όµηρος τον θαύµαζε τόσο πολύ, ώστε τον σύγκρινε µε την Αιγυπτιακή Θήβα.

Ο βοιωτικός Ορχοµενός πήρε µέρος στον Τρωϊκό πόλεµο µε 30 πλοία και µε αρχηγούς τον Ασκάλαφο και τον Ιάλµενο.

Στους Περσικούς Πολέμους ήταν σύμμαχος των Περσών.

Τον 7ο αι. π.Χ. η πόλη προσχώρησε στη Βοιωτική ομοσπονδία. Πήρε μέρος στον Τρωϊκό Πόλεμο. Η πόλη είχε κατοικηθεί από τη Νεολιθική Εποχή. Την εποχή των Περσικών πολέμων "μήδισε" (τάχτηκε δηλ. με το μέρος των Περσών). Χάνοντας βαθμιαία την παλιά της δύναμη, υποτάχτηκε στη συνέχεια στη γειτονική Θήβα. Όταν, κατά την περίοδο της Θηβαϊκής ηγεμονίας (4ος αι. π.Χ.), προσεταιρίστηκε τη Σπάρτη, για να κερδίσει την ανεξαρτησία της, πλήρωσε την αποστασία της με το βαρύ τίμημα της ολοκληρωτικής καταστροφής της από τη Θήβα (364 π.Χ.). Οι Θηβαίοι κατέλαβαν την πόλη, την κατέστρεψαν, σκότωσαν όλους τους άνδρες και πούλησαν τις γυναίκες σκλάβες. Η πόλη αργότερα ξανακατοικήθηκε, αλλά δεν έφτασε ξανά την παλιά της δόξα. Την απόπειρα ανοικοδόμησής της (353 π.Χ.) ακολούθησε νέα ερήμωσή της από τους Θηβαίους (349 π.Χ.). Οριστικά ανοικοδομήθηκε από τους Μακεδόνες.

Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως πληθώρα μνημείων (ανακαλύφτηκαν όλα κοντά στο σημερινό χωριό Πετρομαγούλα) που ανάγονται σε διαφορετικές εποχές: ερείπια από το θέατρο, ανάκτορα, τάφοι, αγάλματα, βάσεις κούρων κ.ά. και που μαρτυρούν την μεγάλη ακμή του.

Σε δύο αρχαιότατα στρώματα βρέθηκαν ερείπια καλυβών, που εκπροσωπούν με τον καλύτερο τρόπο τα κυκλικά οικοδομήματα της προϊστορικής εποχής. Του πρώτου στρώματος οι καλύβες είναι στρογγυλές και του δευτέρου ελλειψοειδείς.

Από ανασκαφές που έκανε στην περιοχή ο Γερμανός αρχαιολόγος Σλίμαν, ήρθε στο φως ταφικό μνημείο, γνωστό ως "Θησαυρός του Μινύου", το οποίο μαζί με το "Θησαυρό του Ατρέως" των Μυκηνών αποτελούν τα αξιολογότερα και μεγαλοπρεπέστερα οικοδομήματα της κρητομυκηναϊκής αρχιτεκτονικής. Πρόκειται για θολωτό τάφο (και όχι για θησαυροφυλάκιο), από τον οποίο έχουν σωθεί μερικές πρασινωπές πλάκες, που κάλυπταν την οροφή και τους τοίχους του τετράγωνου θαλάμου και οι οποίες φέρουν ωραίες ανάγλυφες παραστάσεις.

Βρέθηκαν επίσης προαρχαϊκός ναός (9ος ή 8ος αι. π.Χ.), ερείπια ενός ναού του Ασκληπιού και ένας κούρος της πρώιμης αρχαϊκής περιόδου ("Κούρος του Ορχομενού").

Στο παλιό ενετικό κάστρο -στο λόφο Ακόντιο- υπάρχουν ίχνη οχυρωµατικών και αποξηραντικών έργων, που είχαν κατασκευάσει στις όχθες της λίµνης Κωπαϊδας οι αρχαίοι Μινύες.

Αξιόλογες είναι οι βυζαντινές εκκλησίες της Σκριπούς, χτισµένη το 874 από το Λέοντα τον Πρωτοσποθάριο - θεωρείται η παλιότερη σταυροεπίστεγη της Ελλάδας, η εκκλησία του Αγίου Σώζοντα – κτίσµα 9ου αι. - η εκκλησία του Ευαγγελιστή Λουκά, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, µε κατακόµβες, σε απόσταση 8 χλµ από την πόλη.

Οι πηγές των Χαρίτων σχηµατίζουν ποταµάκι, όπου υπάρχει ένα από τα καλύτερα εκτροφεία πέστροφας.

Κορινθιακός πόλεμος: Ο πόλεμος ανάμεσα στους Σπαρτιάτες, τους Φωκιείς και τους Ορχομενίους από την μια μεριά και τον συνασπισμό Αθηναίων, Βοιωτών, Κορινθίων, Αργείων από την άλλη. Ο πόλεμος ίσως να υποκινήθηκε από τον βασιλιά των Περσών Αρταξέρξη, γιατί ο βασιλιάς των Σπαρτιατών Αγησίλαος, που βρισκόταν στην Μ. Ασία, νικούσε τους Πέρσες σε διαδοχικές μάχες. Η Σπάρτη, αναγκάστηκε να ανακαλέσει τον Αγησίλαο στην Ελλάδα, γιατί δεν υπήρχε ικανός στρατηγός για να αντιμετωπίσει τους εχθρούς της. Πράγματι ο Αγησίλαος το 394, στην Κορώνεια, νικά τον συνασπισμό Αθηναίων, Θηβαίων κλπ. σε μια ισχυρότατη και αιματηρή σύγκρουση. Ο ίδιος ο Αγησίλαος τραυματίστηκε, και η λακωνική παράταξη είχε μεγάλες απώλειες. Την ίδια εποχή όμως, στην Κνίδο, ο Αθηναίος ναύαρχος Κόνων κατατρόπωσε τον Σπαρτιατικό στόλο κι έτσι οι Ελληνικές πόλεις της Μ. Ασίας και του Αιγαίου κατάφεραν να εκδιώξουν τις Σπαρτιατικές φρουρές. Ο πόλεμος συνεχίστηκε με μειωμένη ένταση μέχρι το 387π.Χ. όταν συνήφθη η Ανταλκίδειος ειρήνη.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License