Το Γεφύρι του Κραβασαρά (Κρεβασαρά)

Το γεφύρι του ΚραβασαράΚρεβασαρά), αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Άγγλο περιηγητή Συνταγματάρχη Γουίλιαμ Ληκ στο έργο του Ταξίδια στη Βόρεια Ελλάδα, που εκδόθηκε το 1835. Ο περιηγητής αυτός επισκέφτηκε επί Τουρκοκρατίας δύο φορές την περιοχή μας, την πρώτη το 1805 και την δεύτερη μεταξύ 1808 και 1810. Το γεφύρι αυτό θα πρέπει να χτίστηκε κατά τα πρώτα χρόνια του 18ου αιώνα, όπως άλλωστε συνέβη και με την πλειοψηφία των πέτρινων τοξωτών γεφυριών στην Ελλάδα. Αναμφισβήτητα πάντως κτίστηκε επί Τουρκοκρατίας, καθόσον το γεφύρι αυτό αναφέρεται μεταξύ των κατοίκων του χωριού, αλλά και της γύρω περιοχής ως «το Τούρκικο Γεφύρι».

Πρόκειται για πέτρινο μονότοξο γεφύρι που γεφύρωνε τον Κηφισό ποταμό στον κύριο δρόμο της εποχής εκείνης, ο οποίος συνέδεε το Ζητούνι (Λαμία) με τη Λιβαδειά μέσω του Τουρκοχωρίου (Εσέδ). Η κατασκευή των πέτρινων τοξωτών γεφυριών ήταν ιδιαίτερα πολυδάπανη και το κόστος αναλάμβαναν οι πλούσιοι Έλληνες ή Τούρκοι, τα μοναστήρια ή τα γειτονικά χωριά. Στην περίπτωση του γεφυριού του Κρεβασαρά φαίνεται ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην οικονομική ενίσχυση ο ιδιοκτήτης του Καραβάν Σαράι (είδος μεγάλου σημερινού πανδοχείου), το οποίο απείχε μόλις διακόσια μέτρα από το γεφύρι.

Απέναντι από το Καραβάν Σαράι, στους πρόποδες του λόφου αναπτύχθηκε λίγο μετά το 1688 ένας οικισμός με δεκαπέντε σπίτια, που πήρε αρχικά το όνομα Καραβάν Σαράι. Στην πάροδο του χρόνου συναντάμε τον οικισμό αυτό ως Καραβανσαράς και λίγο αργότερα πήρε την οριστική ονομασία [[[vassilika | Κραβασαράς] (ή Κρεβασαράς).

Πηγές

To γεφύρι του Κρεβασαρά, απο τη λήθη στην ανυπαρξία

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License